Stowarzyszenie „ Nadzieja” przybyło do bazyliki w Tuchowie, by uczestniczyć w Mszy św. Było to pierwsze w nowym roku grupowe przybycie do tronu Matki Bożej Tuchowskiej. Podopieczni ze smutkiem zauważyli, że cudownego obrazu nie ma ( został przewieziony do Krakowa do renowacji ). Koncelebrowana Msza św. pod przewodnictwem opiekuna wspólnoty o. Stefana Kawuli sprawowana była w intencji „ Nadziei” i darczyńców oraz śp. o. Dariusza Łysakowskiego w XXV rocznicę Jego tragicznej śmierci na Syberii. Ojciec Dariusz czynnie angażował się jako kleryk WSD Redemptorystów w Tuchowie w działalność Stowarzyszenia „ Nadzieja”.
W Czytania podczas Liturgii włączeni zostali podopieczni stowarzyszenia Mariusz i Patrycja. Ojciec celebrans wygłosił kazanie w rozpoczynającym się 118 Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan, akcentując jak ważna jest jedność wśród wyznawców Boga, jedność we wspólnotach, rodzinach. Nawiązał w kazaniu do Ewangelii św. Jana przedstawiającej moment chrztu Jezusa i proroctwo o tym wydarzeniu. Świadectwo Jana Chrzciciela, że Jezus jest synem Bożym jest ciągle aktualne, jest kontynuowane i trwa.
W tym dniu spotkanie po Mszy św. było okazjonalne, gdyż składaliśmy sobie nawzajem życzenia łamiąc się opłatkiem. Spotkanie zaszczycili obecnością: burmistrz Tuchowa, dyrektorzy szkół z Tuchowa i Siedlisk, ojciec proboszcz Parafii NNMP w Tuchowie, oraz przyjaciele. Członkowie Wspólnoty Cenacolo z wolontariuszami przygotowali w sali pielgrzyma piękną dekorację, gdyż miała tu miejsce inscenizacja jasełek przygotowanych przez wolontariuszy. Osoby niepełnosprawne brały udział w przedstawieniu z pomocą wolontariuszy i mężczyźni z Cenacolo, a także dzieci z Szkoły Podstawowej w Tuchowie grające na instrumentach kolędy. Sceny z Narodzenia Jezusa budziły wśród odbiorców wiele pozytywnych wrażeń, były inspiracją do przemyśleń, duchowego wzrostu. Dominującym wątkiem przewijającym się w inscenizacji było dobro i miłość płynąca z betlejemskiego żłóbka od Dzieciatka Jezus do ludzi i wszystkich do siebie nawzajem. Tam, gdzie dostrzega się drugiego człowieka słabego, niepełnosprawnego jest miłość. Rodzice radośni z występu swych dzieci przeżyli wyjątkowy czas wzruszeń i zadowolenia.
Piękne stroje, aranżacja dodawały niezwykłej barwy wydarzeniu. Był też czas na wspólne rozmowy przy stole zaopatrzonym w różne artykuły spożywcze przygotowane przez tradycyjnie angażującego się sponsora i rodziców osób niepełnosprawnych. Dziękujemy pani Elżbiecie z grupą wolontariuszy za przygotowanie jasełek, o. Stefanowi opiekunowi duchowemu „ Nadziei ”, o. Andrzejowi i panom zajmującym się stroną techniczną, ojcom redemptorystom, gościom, darczyńcom i wszystkim zaangażowanym w to piękne noworoczne spotkanie.
